Kamienica rodziny Ern­stów w Zgierzu

Ern­stowie pojaw­ili się w Zgierzu około 1821 roku. Byli jed­nymi z pier­wszych suki­en­ników osi­adłych w Nowym Mieś­cie; przy­dzielono im dzi­ałkę położoną przy ulicy Długiej. Tam też wznieśli dom i budynki gospo­dar­cze. Około 1900 roku potomkowie pier­wszych Ern­stów zbu­dowali, ist­niejącą do dziś, okazałą kamienicę przy ulicy ks. Szczepana Rem­bowskiego 27 (na rogu z ul. Miel­czarskiego).

Jest to murowany, wol­nos­to­jący budynek wznie­siony na planie pros­tokąta o zbliżonej dłu­gości boków. Kamienica reprezen­tuje styl eklek­ty­czny, posi­ada cechy rene­san­sowe i secesyjne. Ponad wysokim parterem zna­j­dują się dwa pię­tra i użytkowe pod­dasze przykryte mansar­dowym dachem. Parter ozdo­biony poziomymi boni­ami i półkolistymi oknami odd­zielony jest od pię­tra gzym­sem podok­i­en­nym. Przestrzeń między pros­tokąt­nymi oknami pier­wszego i drugiego pię­tra udeko­rowano reliefami przed­staw­ia­ją­cymi pęki kwiatów i owoców wypeł­ni­a­jące dzban (w cen­tral­nej części), lub oplata­jące mus­zle z głowami. Poniżej linii dachu budynek okala fryz, w części fron­towej ozdo­biony pow­tarza­ją­cym się moty­wem śli­makowato zwinię­tych liści. Linię drugiego pię­tra od linii pod­dasza odd­ziela wydatny gzyms. Cen­tralna, pię­cioosiowa część elewacji fron­towej ma formę ryza­l­itu, powyżej linii dachu mającą swoją kon­tynu­ację w postaci trape­zowa­tej wys­tawki. Po jej obu stronach zna­j­dują się trójkąt­nie zwieńc­zone lukarny.

Wejś­cie do kamienicy umieszc­zone jest we wnęce i ma formę por­talu ozdo­bionego moty­wami roślin­nymi. Ponad nim zna­j­duje się relief przed­staw­ia­jący kar­tusz z inic­jałami podtrzymy­wany przez dwa putta. Od strony pod­wórka budynek pozbaw­iony jest orna­men­tów. Uwagę zwraca cen­tral­nie umiejs­cowiony, jed­noosiowy ryza­lit kryjący klatkę schodową. Zna­j­dują się na nim trzy rzędy okien przedzielonych fila­rami międzyok­i­en­nymi (najwyższe zamknięte półkoliś­cie), o secesyjnym charak­terze.

W okre­sie między­wo­jen­nym kamienicę zamieszki­wał zgier­ski rabin, a w pod­wórku mieś­ciła się mykwa (stąd budynek nazy­wany był „Domem Rabina”). Kamienica do dziś jest wyko­rzysty­wana przez zgierzan.

 


Kamienica Ern­stów, Strona inter­ne­towa PolskaNiezwykła.pl (dostęp: 27 grud­nia 2015)

Edyta Klink-Orawska, Wiara, praca, nowa ojczyzna. Dzieje luteranizmu na ziemi zgier­skiej
do 1972 roku
, Zgierz 2012

 

Podobne tem­aty

Zobacz też:

 

Autorzy

Podz­iękowa­nia

Poli­tyka pry­wat­ności

Zgod­ność ze stan­dar­d­ami

Jak korzys­tać z wit­ryny?

Licencja

Kon­takt

Słownik pojęć

Rys his­to­ryczny epoki

Cmen­tarze

Posta­cie

 

Mapa